Jacques-Henri Lartigue: Het bewijs van kleur

In 1912 begon Jacques-Henri Lartigue op een radicaal andere manier te fotograferen door een verrassende anachronistische techniek te gebruiken: stereoscopische autochroom op glasplaten. Gedurende de korte periode waarin hij deze beelden produceerde – van 1912 tot 1927 – maakte Lartigue een belangrijke en prachtige serie dubbelbeeld-autochromen, waarvan de 90 overgebleven stukken hier voor het eerst in hun geheel en op ware grootte worden gepresenteerd.

Lartigue's proces was gebaseerd op nauwgezette technische voorbereiding en een lange, precieze belichtingstijd voor zijn gearrangeerde composities. Het eindresultaat is geen afdruk, maar een dubbel stereoscopisch beeld dat hij op een scherm projecteerde. Lartigue vulde elk beeld met felle kleuren door een mix van zonnige landschappen, schitterende bloemen en speelse scènes van zijn welgestelde familie en vrienden in hun vrije tijd.

Om het effect te begrijpen dat deze serie heeft gehad in de geschiedenis van de kleurenfotografie, worden de afbeeldingen in 'Het bewijs van kleur' begeleid door een contextueel commentaar. Een onbetwistbaar belangrijke figuur in de fotografie, Jacques-Henri Lartigue, was gefascineerd door nieuwe uitvindingen zoals de auto en telecommunicatie, en tegelijkertijd door de nieuwe mogelijkheden die het fotografische medium bood.